همه چیز در مورد بابونه

 

مقدمه


بابونه گیاهی کوچک و بوته‌ای است که در طول زمین می‌روید. گونه‌های مختلف بابونه اغلب به طور وحشی رشد می‌کنند. این گیاه به خاطر خواص ضد التهاب و مسکن مورد استفاده قرار می‌گیرد. بابونه برای ناراحتی‌های کودکان بسیار عالی عمل می‌کند. بابونه همچنین برای آلرژی، سوختگی، کم خونی، تب، بی‌خوابی، سو هاضمه و دندان درد به کار می‌رود.
در ابتدا باید دانه‌ها در عمق ¼ سانتی متری ظرف‌های کوچکی کاشته شوند. وقتی جوانه‌ها به قدری بزرگ شدند که بتوان آن‌ها را با دست لمس کرد، آن‌ها را جا به جا کنید و طوری بکارید که بین هر یک ۱۵ سانتی متر فاصله باشد. این گیاه خاک سبک و خشک را ترجیح می‌دهد. جوانه‌های گیاه خود را تا وقتی که به خوبی ثابت شوند، مرطوب نگه دارید. اگر چه بابونه گیاهی یک ساله است، خودش دوباره دانه می‌دهد. باید صبح زود قبل از اینکه خورشید عطر با ارزش شکوفه‌ها را بگیرد، آن‌ها را برداشت کنید. با استفاده از قیچی گل بازشده را با دقت بچینید. آن‌ها را روی کاغذ و در مکانی خنک، تهویه دار و خشک پخش کنید. بعد از اینکه گل‌ها حالت کاغذی به خود گرفتند، آن‌ها را در شیشه‌ای بدون هوا نگه دارید.
تکثیر/ کاشت دانه
این گیاه از طریق دانه، تقسیم و قلمه زنی تکثیر می‌شود. در ابتدا باید دانه‌ها در عمق ¼ سانتی متری ظرف‌های کوچکی کاشته شوند. وقتی جوانه‌ها به قدری بزرگ شدند که بتوان آن‌ها را با دست لمس کرد، آن‌ها را جا به جا کنید طوری که بین هر یک ۱۵ سانتی متر فاصله باشد.
کاشت همراه:
بابونه را در نزدیکی پیاز، کلم و گندم پرورش دهید. گفته می‌شود که این کار حشرات را دفع کرده و محصول را افزایش می‌دهد. بابونه را با انواع نعنای بیابانی می‌کارند تا روغن نعنا را زیاد کند.
مراقبت و پرورش:
دانه‌های ریز این گیاه باید در ظرف‌های کوچکی کاشته شود. وقتی جوانه‌ها به قدری بزرگ شدند که بتوان آن‌ها را با دست لمس کرد، آن‌ها را جا به جا کنید، طوری که بین هر یک ۱۵ سانتی متر فاصله باشد. تا وقتی که جوانه‌ها به خوبی ثابت و پایدار شوند، آن‌ها را مرطوب نگه دارید. در مورد بابونه انگلیسی گیاه را بکارید و تا وقتی که پایدار شود، خوب به آن آب دهید. همین که گیاهان شروع به پیشروی کردند، با کمی کود روی خاک آن‌ها را بپوشانید تا رشد آن‌ها تقویت شود.
موارد استفاده:
عطریات، آرایشی، خوراکی، تزئینی و دارویی. برگ‌ها و گل‌های خشک بابونه در صنعت عطرسازی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این گیاه همچنین برای حمام‌های آرامش بخش و لوسیون‌های پوست به کار می‌رود. بابونه سایه روشن‌های طلایی را به موهای بلوند می‌افزاید. سرگل‌های تازه آن می‌توانند سالادهای تازه را طعم بخشیده و تزئین کنند. برگ‌های خشک بابونه در چای استفاده شده و در مورد نوشیدنی‌ها با آب نیمه معدنی ترکیب می‌شود. همچنین می‌توان از آن برای درست کردن رنگ مو (زرد، طلایی یا زرد نخودی) استفاده کرد. با کاشت گونه کم رشد انگلیسی بابونه (Chamaemelum nobile)، که ارتفاع آن تقریباً به ۳۰ سانتی متر می‌رسد و تا وقتی گل دهد به پیشروی خود ادامه می‌دهد، می‌توانید محوطه‌ای از بابونه ایجاد کنید. ارتفاع گونه بلند‌تر آلمانی (Matricaria chamomile) به 30 تا 60 سانتی متر می‌رسد و می‌تواند برای تزئین بستر باغچه یا باغ به کار رود. گفته می‌شود این گیاه خواص

 

دارویی دارد.

 

پرورش بابونه

 

اگرچه بابونه در کشت پائیزه قادر است سرمای زمستان را تحمل کند ولی برای گلدهی نیازی به گذراندن سرما(بهاره شدن) ندارد، بطوری که در کشت بهاره گیاهان نیز به گل می روند. بذر بابونه در دمای ۶-۷ درجۀ سانتی گراد جوانه می زند. ولی درجه حرارت مطلوب برای جوانه زنی بین ۲۰-۲۵ درجه سانتی گراد می باشد.
بقیه در ادامه مطلب…
رشد و نمو بابونه در دمای روزانه بین ۱۹-۲۱ درجۀ سانتی گراد به خوبی انجام می گیرد. ولی بیشترین مقدار اسانس در درجه حرارت بین ۲۰-۲۵ درجه در گل ها ساخته و ذخیره می شود. بابونه به سرما حساس نیست ولی چنانچه در بهار در مرحله گلدهی با سرما مواجه شود تأثیر سویی بر عملکرد گل خواهد داشت.

بذر بابونه برای رویش احتیاج به نور دارد. این گیاه نیز در طول رویش به نور کافی نیاز دارد. به طوری که بابونه از مرحلۀ تشکیل غنچه تا کامل شدن گلها به مقادیر زیادی نور محتاج است. گیاهانی که در سایه کاشته می شوند مقادیر بسیار کم اسانس و کامازولن خواهند داشت . تحقیقات نشان می دهد که نور سبب افزایش اسانس و کامازولن می شود.

بابونه قادر به تحمل خشکی است ولی در مرحلۀ رویش بذر و همچنین در مرحلۀ تشکیل ساقه به مقادیر مناسبی آب نیاز دارد. تحقیقات نشان می دهد که آبیاری گیاهان در مرحلۀ پنجه زنی ، عملکرد گل را به طور قابل توجهی افزایش می دهد.

بابونه گیاهی شورپسند(هالوفیت) است ، اگر این گیاه در مناطق شور کشت شود ریشه قادر است ۱۰ میلی گرم نمک در هر گرم ریشه ذخیره نماید. کشت بابونه در مناطق شور سبب کاهش عملکرد گل در مقایسه با گیاهان کشت شده در زمین های غیر شور می شود.

بابونه در هر نوع خاکی می روید، ولی خاکهای سبک شنی همراه با مقادیر فراوان ترکیبات آهکی خاکهای بسیار مناسبی برای کشت بابونه است. PH خاک برای بابونه بین ۸/۴ -۸ مناسب است. تحقیقات نشان داده که بابونه را می توان در خاک های قلیایی با PH 9-2/9 نیز کشت کرد.

مواد و عناصر غذایی مورد نیاز

بابونه در طول رویش به خاک خاص و مواد و عناصر غذایی فراوان نیاز ندارد و آن را در هر خاکی حتی خاکهای غیر حاصلخیز و تهی از مواد و عناصر غذایی می توان کشت کرد. اگرچه با کشت بابونه در خاکهای غیر حاصلخیز می توان به مقدار قابل توجهی گل دست یافت ولی کشت این گیاه در خاکهای حاصلخیز به طور عمده ای سبب افزایش عملکرد گل می شود.

تحقیقات نشان می دهد که برای تولید هر ۱۰۰۰ کیلوگرم گل و ۳۰۰۰ کیلوگرم پیکر رویشی ، گیاهان ۸۵ کیلوگرم اکسید پتاس، ۵۳ کیلوگرم ازت و ۲۱ کیلوگرم اکسید فسفر از خاک جذب می نمایند.چنانچه بابونه در خاکهای سنگین رسی یا نیمه رسی کشت شود تا یک سال به افزودن کودهای حیوانی یا شیمیایی نیازی نخواهد بود. در چنین شرایطی عملکرد گل مناسب است.ولی، از سالهای دوم به بعد باید به کوددهی زمین اقدام نمود.

افزودن ۲۰-۳۰ کیلوگرم در هکتار ازت و ۲۰-۳۰ کیلوگرم در هکتار اکسید فسفر به خاکهای تهی از مواد و عناصر غذایی نتایج مطلوبی در افزایش عملکرد گل خواهد داشت.چنانچه خاک از پتاس تهی باشد توصیه می شود با توجه به کمبود این عنصر مقادیر مناسبی اکسید پتاس به خاک اضافه شود.

افزودن مقادیر مناسب مواد و عناصر غذایی به خاکهای شنی نقش عمده ای در افزایش عملکرد گل دارد. افزودن ۴۰-۶۰ کیلوگرم در هکتار اکسید فسفر قبل از کاشت به خاکهایی با PH خنثی و غیر حاصلخیز سبب افزایش عملکرد گل می شود. افزودن  ۳۰-۴۰ کیلوگرم در هکتار ازت در فصل بهار به صورت سرک نتایج مطلوبی افزایش عملکرد گل دارد.

چنانچه بابونه به صورت یک کشته تکثیر شود سه سال بعد از کشت مواد غذایی موجود در خاک کاهش می یابد.از این رو مقادیر مورد نیاز مواد غذایی به خصوص پتاسیم و فسفر به خاک ضرورت دارد . در کشت پائیزه افزودن مقادیر مناسبی ازت در فصل پائیز نقش عمده ای در رویش برگهای طوقه ای (پنجه زنی) دارد. در تکثیر یک کشته از سال دوم قبل از رویش گیاه ، افزودن ۶۰-۷۰ کیلوگرم در هکتار اکسید فسفر، ۵۰-۷۰ کیلوگرم در هکتار اکسید پتاس و ۱۰-۲۰ کیلوگرم در هکتار ازت نقش عمده ای در افزایش عملکرد گل و اسانس دارد. در فصل بهار افزودن ۴۰-۶۰ کیلوگرم در هکتار ازت به زمین هایی که بابونه کشت می شود ضروری است.

بابونه اگرچه سرمای زمستان را تحمل می کند ، ولی سرمازدگی در فصل بهار (فروردین – اردیبهشت) صدمه های زیادی به محصول وارد می کند. گیاهانی که در فصل بهار دچار سرمازدگی می شوند نه تنها برگهایشان زرد و رشد گیاه متوقف می شود بلکه عملکرد محصول گل به طور چشمگیری کاهش می یابد. در چنین مواقعی افزودن ۳۰-۴۰ کیلوگرم در هکتار ازت در اواخر اردیبهشت نقش موثری در کاهش خسارت دارد.

زمان و فواصل کاشت

زمان مناسب برای کشت پائیزه نیمه دوم شهریور و برای کشت بهاره نیمۀ دوم اسفند است. زمان کاشت نقش عمده ای در عملکرد گل بابونه دارد. در کشت پائیزه و بهاره بذرها در ردیف هایی به فاصلۀ ۱۲-۱۵ سانتی متر در زمین اصلی کشت می شوند.

در سال اول کاشت برای هر هکتار زمین به ۳-۵/۴ کیلوگرم بذر با کیفیت مطلوب نیاز است. چنانچه بابونه به صورت یک کشته تکثیر شود از سال دوم به بعد باید از مقادیر کمتری بذر استفاده کرد. زیرا پس از برداشت گل بر اثر ریزش بذرها و رویش آنها باید به کاشت بذرها در نقاطی اقدام نمود که گیاهان تراکم کمتری دارند.

در کشت غیر مستقیم اواخر مهر زمان مناسبی برای کشت بذر در خزانۀ هوای آزاد است. نشاها ۴-۶ هفته بعد (اواخر آبان تا اوایل آذر) آمادۀ انتقال به زمین اصلی می شوند. فضای ۳۰-۴۰ سانتی متر مربع برای هر بوته در زمین اصلی سبب تولید حداکثر مقدار محصول گل و اسانس می شود. در کشت غیر مستقیم برای هر هکتار زمین به۵/۰-۸/۰ کیلوگرم بذر نیاز می باشد.

روش کاشت

کشت بابونه توسط بذر انجام می گیرد. در کشت مستقیم اعم از کشت بهاره یا پائیزه پس از آبیاری زمین به کاشت ردیفی بابونه اقدام می شود. از آنجا که نور نقش عمده ای در جوانه زنی بذر دارد بذرها را باید به صورت سطحی در زمین کشت کرد. پس از کاشت غلتک مناسبی باید زده شود و از به کار بردن وسایلی که سبب به هم خوردن نظم ردیفها و پراکنده شدن بذرهای کشت شده شود باید پرهیز کرد.

در بعضی کشورها تکثیر بابونه به صورت یک کشته صورت می گیرد. این روش از آن جهت مناسب است که بذرها پس از رسیدن ریزش کرده و با بارندگی های پائیز سبز می شوند.در تکثیر یک کشته، قسمت هایی از زمین که گیاهان تراکم کمتری دارند باید کشت شود.

در کشت غیرمستقیم در زمان مناسب بذرها را در خزانه ای که بستر آن به همین منظور آماده شده باید کشت کرد. پس از کاشت سطحی بذر ، به منظور ایجاد تراکم در بستر سطحی خاک غلتک مناسبی باید زده شود. در زمان مناسب نشاها را به زمین اصلی منتقل و زمین را بلافاصله آبیاری می کنند. از آنجا که کشت بابونه هزینۀ زیادی را صرف می کند از این روش فقط در موارد ضروری استفاده می شود.

تناوب کاشت

بابونه را باید با گیاهانی به تناوب کشت کرد که زود برداشت شود و زمان کافی برای آماده سازی زمین در ماه های مرداد- شهریور وجود داشته باشد. تناوب کشت بابونه با گیاهانی مناسب است که سبب گسترش علف های هرز نشوند( مانند لوبیا ، خردل و نخود و…) تناوب کاشت بابونه با گیاهانی که بذرهای آنها به سهولت ریزش می کنند ( مانند غلات و اکثر گیاهان تیرۀ چتریان) مناسب نیست، زیرا ریزش بذرهای این گیاهان سبب گسترش علف های هرز می شوند.

چون بابونه به علف کشهای با مادۀ مؤثره تریازین حساس است لذا تناوب کاشت با گیاهانی مانند شوید ، گشنیز، زیرۀ سیاه و… که به علف کش مذکور مقاوم هستند مناسب نیست.

بابونه را می توان به صورت یک کشته( چند سال در یک زمین) کشت کرد. در این مورد ۱۰ و یا حتی ۱۰۰ سال می توان به کشت بابونه در یک زمین اقدام نمود. بعضی از کشورها مانند روسیه یا آلمان به مدت پنج سال اقدام به کشت این گیاه در یک زمین می کنند. کیفیت زمین و نوع علف های هرز نقش  عمده ای در تعیین  مدت زمان کاشت در یک زمین دارد. در صورتی که از روش یک کشته برای کاشت بابونه استفاده شود هر دو تا سه سال یا هر چهار تا پنج سال (بستگی به کیفیت خاک دارد) باید به مبارزه با علف های هرز زمین موردنظر پرداخت. از آن جا که چهار تا پنج سال پس از کاشت بابونه در یک منطقه ، ممکن است علف های هرز آن منطقه به علف کشهای مورد استفاده مقاوم گردند، توصیه می شود که پس از این مدت بابونه را در مکان دیگری کشت کرد.

آماده سازی زمین

پس از برداشت گیاهان قبل( گیاهانی که با بابونه به تناوب کشت می شوند) باید زمین را برای کشت بابونه آماده کرد. انجام شخم در زمین هایی که بابونه کشت می شود مناسب نیست مگر در مواقع ضروری. پس از شکستن سله ها و خرد کردن کلوخه ها و تسطیح زمین ، بستر را برای کاشت بذر آماده می کنند.

مراقبت و نگهداری

آبیاری منظم(بابونه کمی خشکی دوست است) و نور فراوان و مبارزه با علف های هرز در ابتدای رشد گیاهچه ها(این گیاه رشد بطئی دارد)، نقش مهمی در افزایش عملکرد گل دارد.برای مبارزه با علف های هرز بابونه از علف کش مالوران به مقدار ۳-۴ کیلوگرم در هکتار به صورت محلول پاشی می توان استفاده کرد. زمان مناسب برای استفاده از این علف کش اواسط فروردین ماه است. این علف کش تأثیر سویی بر گیاه بابونه ندارد و می توان تا مرحلۀ دو تا سه برگی از آن استفاده نمود.

تا قبل از به ساقه رفتن بابونه از علف کش سیس ۶۷ پروپ به مقدار ۸/۱-۲ کیلوگرم در هکتار می توان استفاده کرد. تا قبل از به گل رفتن بابونه می توان از علف کش آفالون به مقدار ۳-۴ کیلوگرم در هکتار استفاده کرد. اگرچه استفاده از این علف کش برای بابونه مضر نیست ولی گلدهی را به تأخیر می اندازد.

در تکثیر یک کشته چنانچه علف های هرز به علف کشهای مذکور مقاوم شده باشند می توان از علف کش فوسیلاد به مقدار ۲/۱-۲ لیتر در هکتار به صورت محلول پاشی استفاده نمود. برای تسریع در رشد و نمو و افزایش عملکرد گل توصیه می شود از علف کش و محلول های غذایی ( مانند محلول ۴/۰ درصد واکسال) به صورت مخلوط استفاده کرد.

پس از اولین برداشت گل، کاربرد محلولهای غذایی در تشکیل مجدد گل بسیار مؤثر است. اگرچه بابونه کم و بیش به کم آبی مقاوم است ولی در مواقعی که هوا برای مدتی خشک باشد و بارندگی کافی نباشد باید به آبیاری گیاهان اقدام نمود.

جمع آوری محصول

برداشت بابونه کمی مشکل است چون در فصل برداشت، گلها به صورت غیرهمزمان می رسند و بوته ها هم دائما گل می دهند و هر چند روز یکبار بایستی برداشت صورت گیرد. هنگام برداشت، گلها بـه همراه ۵ سانتیمتر از دمگل برداشـت می شوند.برداشت گل به همراه مقدار بیشتری دمگل سبب کاهش کیفیت اسانس می شود.

برداشت به موقع گلها بسیار مهم است و نقش مهمی در کیفیت و کمیت اسانس دارد. اگر گلها زودتر یا دیرتر از موعد مقرّر برداشت شوند در کاهش کیفیت مواد مؤثره نقش مؤثری دارند. اسانس از بدو تشکیل غنچه در گلها تشکیل می شود. و تا باز شدن گلها به تدریج بر مقدار آن اضافه می شود. گلها هنگامی که کاملاً باز می شوند( گلچه های سفید رنگ زبانه ای به صورت افقی قرار می گیرند) از بیشترین مقدار اسانس برخوردارند. پس از این مرحله از مقدار اسانس و کامازولن به تدریج کاسته می شود.۳ تا ۴ بار در سال گل ها را می توان برداشت کرد.

مقدار اسانس گلها در ساعات مختلف شبانه روز متفاوت است. ظهر هنگام تابش آفتاب ، گلها از بیشترین مقدار اسانس برخوردارند. برداشت گلها در روزهای ابری و سرد مناسب نیست و در این شرایط ازمقدار اسانس و کامازولن آن کاسته می شود.

برداشت گلها توسط کارگر هزینۀ زیادی دربر دارد و تنها در سطوح کوچک کشت می توان با کارگر محصول را برداشت نمود. ولی در سطوح وسیع کشت، برداشت تنها با ماشین های برداشت گل بابونه صورت می گیرد.گلهایی که با دست برداشت می شوند در مقایسه با گلهای برداشت شده با ماشین کیفیت مناسب تری دارند.

گلها را پس از برداشت بلافاصله باید خشک کرد. تأخیر در خشک کردن گلها سبب تغییر رنگ و کاهش کیفیت و کمیّت اسانس آنها می شود. چنانچه پس از برداشت گل امکان خشک کردن آنها نباشد، یا اگر وسیله برای انتقال آنها به کارخانه برای خشک کردن موجود نباشد، آنها را حتی برای مدت کوتاهی نباید نگهداری کرد. در این شرایط گلها باید در سایه پهن نمود تا از رطوبت آنها کاسته شود. هرچند می توان آنها را در هوای آزاد خشک کرد ولی استفاده از خشک کنهای الکتریکی برای خشک کردن آنها نتایج مطلوبی را به همراه دارد. گلهای خشک شده توسط خشک کنهای الکتریکی از رنگ مطلوب تری برخوردار می شوند. درجه حرارت مناسب برای خشک کردن گلها با استفاده از خشک کنهای الکتریکی ۳۵-۶۰ درجۀ  سانتی گراد است.

پس از خشک شدن گلها باید آنها را از ساقه و سایر اندامهای نامناسب پاک کرد. عملکرد گل به شدت به شرایط اقلیمی محل رویش ، روش کشت و روش برداشت گل بستگی دارد. عملکرد گل بابونۀ تازه ۵/۰ – ۲ تن در هکتار است که پس از خشک شدن، ۱/۰-۴/۰ تن گل خشک به دست می آید.

جمع آوری بذر

زمان مناسب برای برداشت بذر هنگامی است که گلچه های زبانه ای از حالت افقی خارج شده و به صورت عمودی (به طرف پائین) درآیند.در این مرحله رنگ گلچه های لوله ای قهوه ای تیره می شود. جمع آوری بذر زودتر از زمان مذکور مناسب نیست زیرا قوۀ رویشی بذرها به شدت کاهش می یابد. چنانچه بذرها با تأخیر برداشت شوند عملکرد بذر به شدت کاهش می یابد. زیرا، با کوچکترین ضربه یا وزش باد بذرها به اطراف پراکنده می شوند. پس از برداشت بذر، آنها را باید تمییز و در محل مناسبی نگهداری نمود. مقدار عملکرد بذر ۳۰-۱۵۰ کیلوگرم در هکتاراست.

قسمت های مورد استفاده

قسمت مورد استفاده دارویی بابونه آلمانی کاپیتول خشک شده آن است.

زمان بهره برداری

بهترین زمان بهره برداری از بابونه زمانی است که گلها کاملاً باز شده باشند.

ویژگیهای دارویی و درمانی

ترکیبات شیمیایی و اسانسهای گیاه

مقدار اسانس گلها متفاوت است و به شرایط اقلیمی محل رویش گیاه بستگی دارد و بین ۴/۰-۵/۱ درصد است. ۱۲-۲۰ درصد اسانس را کامازولن(نقش مؤثری در معالجۀ تورم دارد) تشکیل می دهد. کامازولن یک سزکویی ترپن است که از مادۀپیش ساز ” پروکامازولن ” (ماتریسین) تحت تأثیر حرارت به وجود می آید. از ترکیب های مهم دیگر اسانس بابونه می توان از بیزابلول ، اکسید بیزابلول و فارنزن نام برد.

فلاونوئیدها از دیگر ترکیبات گل بابونه هستند. مهمترین این فلاونوئیدها عبارتند از: آپی جنین، آپی جنین-۷- گلی کوزید، لوتئولین.

ویتامین ث، کومارین ها ، مواد موسیلاژی و ترکیبات پکتینی نیز از ترکیبات دیگر گل بابونه هستند.

طرز تهیه اسانس

اسانس در قسمت پائینی گلچه های لوله ای به شکل قطراتی کروی در کیسه ها و مجاری ترشحی شیزوژن که با ایجاد شکاف در جدار حد فاصل سلولها به وجود می آیند تشکیل می شود.

رنگ اسانس به مقدار کامازولن موجود در آن بستگی دارد.در صورتی که اسانس به روش تقطیر با بخار آب بدست آید، پروکامازولن بی رنگ به کامازولن آبی رنگ تبدیل می شود.هرچقدر مقدار کامازولن بیشتر باشد اسانس به رنگ آبی تیره( شبیه جوهر آبی رنگ) مایل تر است.اسانس هایی که از مقدار زیادی کامازولن و بیزابلول برخوردار باشند اسانس های با کیفیت خوب خوانده می شوند.

تمام اعضای گیاه بابونه آلمانی دارای اسانس بسیار قوی شامل نوعی الکل بنام بورنئول یاکامفول است. حدود یک تا هشت درصد اسانس در گیاه وجود دارد.رنگ این اسانس آبی روشن  است  ولی در اثر کهنه  شدن به رنگ زرد مایل به قهوه ای در می آید. بوی این اسانس بسیار قوی و طعم آن معطر است.

فرآورده ها

قطره بابونه، چای کیسه ای بابونه، از اجزا قطره پروستاتان، محلول خوراکی رها، پودر شیرینوش، پودر کارامین، محلول کامی سل، کرم کامیل، محلول کامیلان، قطره گاسترولان.

 

خواص درمانی بابونه:

بابونه از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است و از تقویت کننده های تلخ به حساب می آید.

1) یکی از مهم ترین خواص بابونه، درمان زخم و ورم معده است که به آسانی این مرض را درمان می کند. افرادی که سال های سال با این بیماری دست به گریبان هستند و از قرص های مختلف گران قیمت نظیر Lozac و Zantac و ... استفاده می کنند، می توانند با استفاده از بابونه، پول داروی خود را پس انداز کنند و سلامتی خود را نیز بازیابند.

برای درمان زخم معده یک لیوان دم کرده غلیظ بابونه درست کنید (4 قاشق چای خوری بابونه خشک را در یک لیوان آب جوش و یا چهار تا چای کیسه ای بابونه در یک قاشق لیوان آب جوش ) و صبح ناشتا آن را بنوشید. سپس در رختخواب به پشت دراز بکشید و بعد از چهار دقیقه بخوابید. البته بعد از یک ربع ساعت می توانید صبحانه خود را میل کنید . این عمل را به مدت دو هفته ادامه دهید تا زخم و ورم معده به کلی شفا پیدا کند.

2) بابونه

/ 11 نظر / 671 بازدید
نمایش نظرات قبلی
فاطمه محمدی

از مطالب خیلی بهره بردم. در مورد بابونه خیلی خوب توضیح داده شده بود لطفا درمورد گیاهان دارویی دیگه هم توضیح بدهید[بغل][لبخند]

....

بد نبود عالی بود

مریم

ممنون استفاده کردم

مریم

تو که نظر دادی فاطمه خواهر منی؟[تعجب]

فاطمه محمدی

آره مریم .معلم مون که گفته بود درباره ی یکی از گیاهان دارویی تحقیق کنید، منم تصمیم گرفتم درمورد بابونه تحقیق کنم . ولی من به تو نگفتم مگه تو هم درمورد بابونه می خوای تحقیق کنی؟[تعجب][سوال]

مریم محمدی

آره.ولی به خاطر تودرموردآویشن تحقیق میکنم .قربونت برم خواهر دوقلوی من[ماچ] i love you - از راه دور بیا تو بغلم [بغل] وای چه خرخونی[خرخون] تو مسافرت داری تحقیق انجام میدی؟ کاشکی منم با تو و مامان و بابا میو مدم مسافرت [گریه] راستی من الان پیش مادر بزرگ هستم سلام میرسونه

فاطمه محمدی

[بغل]من که بهت گفتم بیا خودت گفتی میرم پیش پدر بزرگ ومامان بزرگ آره تو مسا فرت دارم تحقیق انجام میدم به همه سلام برسون . بیا oovoo کلی باهات حرف دارم

مریم محمدی

اومدم[ماچ]

...

خیلی خوبه

علی

بد نیست