گیاه خاکشیر

گیاه خاکشیر شناسنامه

تیره: شب بو Cruciferae

نام لاتین: Sisymbrium Sophia L

نام انگلیسی:  Flix weld

نام فارسی: خاکشیر - خاکشی

 

شرح گیاه

گیاهی علفی به بلندی حدود 80 سانتی متر قسمت پائین دارای پوششی از کرک و بالای گیاه بدون کرک و در بعضی موارد تمام گیاه بدون کرک است برگها دارای بریدگیهای عمیق 3-2 بار تقسیم شده است. گلهای آن زرد رنگ است. میوه خورجین درازی می باشد به طول 35-15 میلی متر و عرض یک میلی متر و به حالت راست و در داخل غلاف خورجین دانه ها قرار دارند. تخم آن ریز کمی دراز و در دو رنگ است یکی مایل به قرمز و طعم آن کمی تلخ و دیگری به رنگ قرمز تیره است.
تذکر : به دانه های دو گیاه دیگر نیز خاکشیر گفته میشود یکی به نام علمی Sisymbrium irio که در اطراف تهران در بوشهر و بوچستان می روید و دیگری Erysimum repandum که آن هم گیاهی است یکساله و در اطراف تهران ،شمال رودبار ، مزارع لاهیجان ؛ مزارع غلات منطقه ایسپیلی ییلاق و در آذربایجان در امیرآباد و ابراهیم آباد و در غرب در خرم آباد کرمانشاه و در چمنزارهای اطراف بوشهر می روید که از تخم آنها به عنوان تخم خاکشیر با خواص مشابه با آن استفاده می شود.

مناسب رویش


این گیاه در کنار جاده و اماکن غیر زراعتی و نسبتاً مرطوب می روید.
قسمت مورد استفاده


قسمت مورد استفاده این گیاه دانه آن است ولی گاهی از برگ و ساقه گلدار آن نیز استفاده می شود.
روش کاشت داشت


تکثیر خاکشی از طریق کاشتن دانه گیاه در پائیز یا در بهار صورت می گیرد. برای اینکار دانه های رسیده را در زمین سبک و نسبتاً مرطوب می پاشند. سپس فاصله آنها را به مقدار کافی در نظر می گیرند و یا آن که این کار را در امتداد طولی با فواصل معینی انجام می دهند و سپس فاصله هر گیاه را از دیگری با خارج کردن پایه های اضافی مرتب می نمایند رعایت مراقبتهای لازم از قبیل کندن علفهای هرز کود دادن زمین و غیره طبق معمول باید انجام گیرد.

زمان برداشت


برگ و یا ساقه کامل گلدار این گیاه را از خرداد تا شهریور ماه می چینند و دانه های آنرا در مرداد و شهریور ماه محصول برداری می نمایند.

پس از برداشت محصول ،خشک کردن خاکشی باید بطور طبیعی در سایه و در محلی از انبار که هوا به خوبی جریان داشته باشد صورت می گیرد و یا به طور مصنوعی در حرارت 40 تا 50 درجه انجام می گیرد.

دامنه انتشار

اغلب نواحی کشور مخصوصاً مناطق شمال و رشته جبال البرز

نحوه استفاده :

شربت خاکشیر علاوه بر اینکه طعم بسیار خوبی دارد برای رفع عطش نیز میتوان از آن استفاده کرد.
از این گیاه به شیوه های دیگر هم میتوان استفاده نمود که در زیر به آن اشاره خواهیم کرد.

نام علمی Descurainia sophia

گیاه شناسی

خاکشیر گیاهی است علفی یکساله یا دو ساله که ارتفاع ساقه آن تا یک متر نیز می رسد . پائین گیاه کرک دراست در حالیکه بالای آن بدون کرک می باشد .

تخم این گیاه که همان خاکشیر است ریز و کمی دراز و معمولا به دو رنگ وجود دارد یکی از آنها قرمز که دارای طعم کمی تلخ است و دیگری برنگ قرمز تیره می باشد .

خواص داروئی:

خاکشیر از نظر طب قدیم ایران گرم و تر است .

1)التیام دهنده زخم و جراحات است .

2)جوشانده خاکشیر برای رفع اسهال های ساده و رفع ترشحات زنانگی مفید است .

3)خاکشیر ادرار آور است .

4)خاکشیر تب بر است .

5)برای دفع کرم مفید است .

6)التهاب کلیه را برطرف می کند.

7)سرخک و مخملک را دوا می کند .

8)خاکشیر صدا را باز می کند .

9)برای از بین بردن کهیر و التهابات پوستی از خاکشیر استفاده کنید .

10)از گلها و برگهای گیاه می توان برای رفع بیماری ناشی از کمبود ویتامین C استفاده کرد .

11)سنگ کلیه را دفع می کند.

12)برای برطرف کردن جوشهای صورت که بعلت خوردن چربی و شیرینی زیاد ایجاد می شود باید جوشانده یک قاشق ترنجبین را با دو قاشق غذاخوری خاکشیر مخلوط کرده و هر روز صبح ناشتا بمدت دو هفته آنرا میل میل کنید تا جوشها از بین برود.

مضرات

بعضی از افراد هنگامیکه خاکشیر می خورند ممکن است سردرد بگیرند اینگونه شاخاص باید خاکشیر را با کتیرا بخورند .

/ 0 نظر / 35 بازدید